Deze novelle speelt tijdens de oorlog in Frankrijk, waar een Duitse officier wordt ingekwartierd bij een Fransman en diens nicht. Tussen de bewoners en de bezetter heerst aanvankelijk een ijzige stilte: de Fransen weigeren met hem te spreken. Geleidelijk raken oom en nicht echter gefascineerd door de officier, die niet overeenkomt met hun clichébeeld van een nazi. De tekst draait om de gespannen omgang tussen bezetter en bezetten, morele ambiguïteit en de ontregeling van vaste vijandbeelden binnen een huiselijke situatie.

Met een nawoord van Libris-winnaar Bert Natter

Een Duitse officier wordt ingekwartierd bij een Fransman en zijn nichtje. De sfeer is ijzig. Geen woord wensen de Fransen met hun bezetter te wisselen. Maar gaandeweg raken de oude man en zijn nicht in de ban van de officier, die in niets beantwoordt aan het clichébeeld van de nazi.

Het manuscript van De stilte der zee kwam in de oorlogsjaren bij de ondergrondse Bezige Bij terecht. Tijdens het productieproces vielen de drukproeven in handen van de Gestapo, waarna twee drukkers en een typograaf werden vermoord. Toch lukte het om de novelle in 1944 te publiceren, en daarmee werd het, na ‘Het lied der achttien dooden’ van Jan Campert, een van de eerste clandestiene uitgaven van de beginnende uitgeverij.