Bundeling van in het Nederlands vertaalde essays van Susanne Langer over kunstfilosofie binnen de analytische traditie. De tekst focust op haar opvatting dat kunst een vorm van symbolisch denken is, maar anders functioneert dan taal. Bijzondere aandacht gaat naar haar benadering van muziekfilosofie. Centraal staat de theoretische verhouding tussen esthetica, kunst en taal, als antwoord op de stelling dat esthetica geen wezenlijke betekenis zou hebben voor de kunst.
‘Esthetica is voor de schilderkunst wat ornithologie is voor de vogels.’

Deze oneliner slingerde de Amerikaanse kunstenaar Barnett Newman ooit in het gezicht van zijn landgenote, de filosofe Susanne Langer. Newman is nu nog steeds een grote naam. Langer helaas niet.

Dit boek toont waarom dat onterecht is. Voor het eerst brengt het een aantal van haar essays in Nederlandse vertaling samen. Susanne Langer (geb. Knauth) was de eerste denker van de analytische school die ernstig aandacht had voor de filosofie van de kunst. Met name haar ideeën over muziekfilosofie zijn nog steeds baanbrekend.

Langer wil een gedegen antwoord bieden op de nogal oppervlakkige uitspraak van Barnett Newman. Ja, kunst is wel degelijk een vorm van symbolisch denken. Maar ze functioneert helemaal anders dan taal.

Dit boek maakt deel uit van de reeks ‘Filosofische Bibliotheek Diotima’.