Literaire aanklacht waarin dieren als perspectiefdragers naar een door mensen gevormde werkelijkheid kijken. Koeien, varkens, duiven, beren en het Lam Gods observeren met sarcasme en onbegrip een samenleving die wordt gekenmerkt door hebzucht, corruptie, oorlogen en de vernietiging van een leefbare omgeving. De tekst verbindt deze ontwrichting met kapitalisme, financiële markten en politiek falen, en schetst een beweging richting apocalyps. De toon is fel, satirisch en humoristisch.

Vlammende aanklacht van de dieren tegen de mens: de tijdgeest op de staart getrapt

De wegen van het geld zijn ondoorgrondelijk. Met stijgend sarcasme en vol onbegrip kijken, piepen, loeien en grommen koeien, varkens, duiven, beren en zelfs het Lam Gods naar ons mensen, terwijl wij rücksichtslos verder werken aan ons zelf veroorzaakte ongeluk: de destructie van de leefbare wereld. Hebzucht, corruptie en oorlogen – we racen tegen beter weten in en met open ogen vrolijk de apocalyps van het kapitalisme tegemoet. Want één ding is duidelijk: de wereld is uit zijn voegen geraakt, en de financiële markt zal dat niet verhelpen, om van politici nog maar te zwijgen.

Elfriede Jelinek triomfeert opnieuw in deze aan­klacht, die felle bewoordingen en humor afwisselt, en weergaloos van taal is.