Essayistisch-literair onderzoek naar Eros als paradox van verlangen, uitgewerkt vanuit antieke Griekse poëzie van onder meer Sappho en Archilochus. De tekst onderzoekt hoe de verbeelding van verlangen samenhangt met de uitvinding van het Griekse alfabet, de wil tot kennis en de werking van metaforen. Via verwijzingen naar onder anderen Roland Barthes, Lev Tolstoi en Virginia Woolf wordt de relatie tussen erotisch verlangen en de aantrekkingskracht van kennis verder verbreed. Centraal staat een beweging voorbij het bekende, als reiken naar het onbekende.
In de poëzie van antieke dichters als Sappho en Archilochus wordt Eros, de Griekse god van het verlangen, verbeeld als een paradox die zich laat omschrijven met het woord ‘bitterzoet’. Anne Carson onderzoekt in Eros, bitterzoet de verreikende implicaties van deze contradictie. Ze laat zien hoe de literaire verbeelding van verlangen verband houdt met uiteenlopende verschijnselen als de uitvinding van het Griekse alfabet, de wil tot kennis en de dynamiek van metaforen. Aan de hand van het werk van onder anderen Roland Barthes, Lev Tolstoi en Virginia Woolf verbreedt Carson haar zoektocht naar het verband tussen erotisch verlangen en de aantrekkingskracht van kennis. Steeds weer ontdekt ze een beweging voorbij het bekende, een reiken naar het onbekende. Eros is een werkwoord.
Anne Carson (1950) is een Canadese dichteres, classica, essayiste en vertaalster. In haar teksten verbindt ze poëzie met proza, vertaling en kritiek. Voor dit experimentele oeuvre ontving ze vele prijzen, waaronder de Lannan Literary Award en de T.S. Eliot Prize for Poetry.