Een actueel essay over de relatie tussen schoonheidsnormen, vrijheid en sociale controle. De tekst onderzoekt hoe de obsessie met perfecte lichamen het zelfbeeld beïnvloedt en de autonomie en levensruimte beperkt. Daarnaast stelt het vragen over de toename van uiterlijke fixatie in tijden van crisis en over het framen van plastische chirurgie en afvalmedicatie zoals Ozempic als ‘zelfzorg’. De inhoud combineert een persoonlijke en politieke benadering en richt zich op verzet tegen voortdurend verschuivende normen rond uiterlijk.

Wat zegt onze obsessie met perfecte lichamen over vrijheid? In dit actuele en haarscherpe essay onderzoekt Tatjana Almuli hoe schoonheidsnormen niet alleen ons zelfbeeld beïnvloeden, maar ook onze autonomie en levensruimte beperken. Schoonheid is geen onschuldige voorkeur, maar een vorm van sociale controle. Waarom neemt de fixatie op uiterlijk juist toe in tijden van crisis? En wat betekent het als plastische chirurgie en afvalmedicatie zoals Ozempic ineens ‘zelfzorg’ heten? Tot lijf gemaakt is zowel een persoonlijke als politieke oproep tot radicale ongehoorzaamheid – voor iedereen die genoeg heeft een norm na te streven die constant verschuift.