Literaire non-fictie waarin een driedaagse reis naar Parijs in januari 1996 met de zeventigjarige moeder dient als leidraad voor een intiem portret en een terugblik op een zoekende periode na een vroeg schrijversdebuut. Aan de hand van brieven, foto’s, herinneringen en dagboekfragmenten onderzoekt de verteller hoe vaak Parijs in zijn bestaan opdook, hoe weinig hij zijn ouders over zichzelf vertelde, en welke vragen aan zijn moeder ongesteld bleven. Centraal staan zelfonderzoek, familiebanden en een late coming of age.

In januari 1996 verrast Bart Moeyaert zijn zeventigjarige moeder met een verjaardagscadeau. Ze gaan samen drie dagen naar Parijs. Met deze citytrip als leidraad schetst Moeyaert niet alleen een intiem portret van zijn moeder, hij stelt ook vast hoe verbazend vaak Parijs in zijn leven is opgedoken, en hoe weinig hij zijn ouders over zijn leven heeft verteld. Aan de hand van brieven, foto’s, herinneringen en dagboekfragmenten vertelt hij openhartig over zijn late coming of age — de zoekende periode na zijn vroege schrijversdebuut. Hij probeert antwoorden te vinden, onder andere op de vragen die hij zijn moeder in Parijs niet heeft gesteld.

‘De gecomprimeerde en muzikale taal van Bart Moeyaert zindert van de onuitgesproken verlangens en ingehouden emoties.’ – juryrapport Astrid Lindgren Memorial Award