Roman over een stenen hoofd van Borobudur op Java, een van de verdwenen hoofden van de onthoofde Boeddhabeelden. In negen steeds kortere hoofdstukken, verwijzend naar de negen verdiepingen van de tempel, volgt de tekst de omzwervingen van dit zwijgende object nadat het door een fotopionier wordt gevonden. Het komt achtereenvolgens terecht bij onder meer een theeplanter, de weduwe van een schilder en een Nederlandse verzetsvrouw. De kern ligt bij de verplaatsing van cultureel erfgoed en de betekenis die plekken en objecten dragen, in samenhang met geschiedenis en de onmogelijkheid die ongedaan te maken.
De grote tempel Borobudur op Java bevatte ooit meer dan vijfhonderd Boeddhabeelden. Nu is de helft ervan hoofdeloos. De losse hoofden werden afgelopen eeuwen grif verzameld en door musea in het Westen tentoongesteld. Maar waar zijn de hoofden gebleven die werden meegenomen door particulieren? In negen steeds kortere hoofdstukken – verwijzend naar de negen verdiepingen van de taps toelopende Borobudur – ontvouwt zich een grimmig sprookje waarin een stenen beeld de zwijgende hoofdpersoon is. Nadat een fotopionier het vindt, belandt het onder andere in handen van een theeplanter, de weduwe van een schilder en een Nederlandse verzetsvrouw.
Er was eens een stenen hoofd is een avonturenroman die de magie verkent die plekken en objecten onmiskenbaar bezitten. In haar kenmerkende poëtische stijl toont Ineke Riem dat we allemaal onherroepelijk worden geconfronteerd met het leven en met onze geschiedenis, die maar moeilijk ongedaan kan worden gemaakt.