Autobiografische roman over een jeugd in het achterland van Nice, waar een jongen en zijn tweelingbroer opgroeien in een hechte maar kwetsbare familie. Videogames zoals Space Invaders en Zelda, gedeeld met hun vader Jacky, vormen een toevlucht wanneer tragedies de familie treffen. Tegelijk verwijdert de vader zich steeds verder van zijn gezin. De tekst verbindt een persoonlijke terugblik met een sociale kroniek over afkomst en de moeilijkheid om te ontsnappen aan de onzichtbare erfenissen van een gemeenschap.

Over mannelijkheid, kwetsbaarheid en het onvermogen te ontsnappen aan waar je vandaan komt

Voor lezers van Édouard Louis en Didier Eribon

In deze autobiografische roman blikt Anthony Passeron terug op zijn jeugd in het achterland van Nice, waar hij en zijn tweelingbroer opgroeien binnen een hechte maar kwetsbare familie. De wereld van videogames, van Space Invaders tot Zelda, een passie die ze meekrijgen van hun vader Jacky, wordt een toevluchtsoord wanneer tragedies de familie treffen en hun vader zich steeds meer verwijdert van zijn gezin.

Een krachtig en ontroerend eerbetoon aan een vader die afwezig werd én een sociale kroniek over de onzichtbare erfenissen van een gemeenschap die weinigen konden ontvluchten.

Over De slapende kinderen:

‘Nietsontziend schetst Anthony Passeron het tragische begin van de aidsepidemie.’ **** de Volkskrant

‘Een roman die meachtervolgt.’ **** NRC

‘De slapende kinderen is een knappe hybride tussen onderzoeksjournalistiek en literatuur en een integer document over een vaak vergeten tragedie.’ **** Knack Focus

??