Prentenboek op rijm over Mol, die onder de grond een schuilplaats bouwt en andere dieren uitnodigt. Vogel, Bever en Bij vinden hun eigen nest, waterwoning en korf beter dan een ondergrondse woning. Wanneer een zware storm met regen en bliksem uitbreekt, blijken hun huizen geen bescherming te bieden en zoeken ze alsnog toevlucht in de molshoop. De tekst draait om verschillen in woonvormen, onderlinge rivaliteit en de ontdekking dat een ogenschijnlijk eenvoudige schuilplaats onverwachte waarde kan hebben.
‘Onder een molshoop, diep in de grond
groef kleine Mol druk in het rond.’

Mol bouwt een schuilplaats. En alle dieren zijn welkom. Maar een huis onder de grond, in de vieze aarde? Dat is niets voor Vogel, Bever en Bij. Kijk maar naar hun nesten en korven. Die zijn veel beter. En ja… ieder vindt zijn eigen huis natuurlijk het beste.

‘Bever bromde: ‘Vogel kletst.
Mijn bouwsels zijn het allervetst!’

Bevers huis ligt fraai in het water, Vogel heeft een prachtig uitzicht, de bijenkorf is bijzonder van ontwerp.
Maar dan gaat het regenen en bliksemen. Er steekt een grote storm op. Aan hun huizen hebben de dieren niets meer. Hoteldebotel duiken ze de molshoop in. En wat ze dan zien?

‘Ach, Vogel,’ zei Mol, ‘wist je dan niet
dat onder een berg meer zit dan je ziet?’